برای موفقیت لازم نیست در تیم «A» باشید
ما با جنون آزمون‌های ورزشی برای ورزشکاران جوان روبرو هستیم – اینکه برای کدام باشگاه تلاش کنند؟ آیا یکی از دیگری بهتر است؟ و بعد کل برچسب تیم الف یا تیم B وجود دارد – به نظر می‌رسد یکی با تشویق و دیگری با انگ منفی همراه است.
جنگ‌های ذهنی بر سر تشکیل تیم، زمان بازی و جایگاه‌های شروع، به پایان رسیده است. من به فرزندانم می‌گویم وقتی به تیمی که آرزویش را داشتید، نمی‌رسید، وقتی فکر می‌کنید باید شروع کنید، شروع نمی‌کنید، یا به‌اندازه‌ای که دوست دارید بازی نمی‌کنید، می‌تواند دردناک باشد. اما بزرگ‌ترین نبردهای ما در زدن هوم ران، سیو کردن، زدن گل یا بازی برای بردن بازی نیست – بلکه زمان‌هایی است که وقتی احساس شکست می‌کردید، مدام ظاهر می‌شدید و بازی می‌کردید که واقعاً برنده است. من همچنین به آنها یادآوری می‌کنم که شکست دردناک است، اما جایی است که ما بیشترین رشد را در آن داریم. اینکه در کدام تیم قرار می‌گیرید، عامل تعیین‌کننده در نحوهٔ پیش رفتن زندگی شما نیست. این فقط یک بازی است تا شما را برای زندگی آماده کند.
انگار فشار ورزشی کافی نیست، این سؤال مطرح می‌شود که آیا بچه‌ها باید در دوران راهنمایی و دبیرستان در کلاس‌های ممتاز باشند یا باید آنها را تشویق کنیم که به‌جای دانشگاه، در یک کالج محلی شروع به تحصیل کنند؟ جای تعجب نیست که بچه‌های ما استرس، اضطراب و ناامنی دارند. ما به آنها می‌گوییم که اگر در بالاترین سطح نباشند، به‌اندازه کافی خوب نیستند.
۷ کاری که باید هنگام بیدار شدن از خواب انجام دهید اگر هدف شما کاهش وزن است
من یک ورزشکار تیم B و فارغ‌التحصیل کالج محلی بودم که هرگز در دبیرستان در کلاس AP شرکت نکردم. بیش از ۲۰ سال بعد، اگر به آنها نمی‌گفتم، هیچ کس نمی‌فهمید. به عنوان کسی که برای خودش خوب عمل کرده است، بگذارید به شما بگویم که در درازمدت، این جزئیات مهم نبودند. حضور و کار روی شخصیت و رشد – صرف نظر از تیمی که در آن هستید یا کلاس‌هایی که می‌گیرید یا مدرسه‌ای که به آن می‌روید – جایی است که موفقیت ریشه می‌گیرد. برچسب‌ها ارتباط چندانی با آن ندارند. به عنوان یک مربی ۲۰ ساله، می‌بینم که شخصیت بچه‌ها همیشه از برچسب‌ها پیشی می‌گیرد.
ما با جنون آزمون‌های ورزشی برای ورزشکاران جوان روبرو هستیم – اینکه برای کدام باشگاه تلاش کنند؟ آیا یکی از دیگری بهتر است؟ و بعد کل برچسب تیم الف یا تیم B وجود دارد – به نظر می‌رسد یکی با تشویق و دیگری با انگ منفی همراه است.
چیزی که من متوجه شده‌ام مهم نیست، عضویت در بهترین تیم یا رفتن به بهترین دانشگاه یا بودن در بهترین کلاس است. چیزی که مهم است پیداکردن افرادی است که برای آنچه شما ارائه می‌دهید ارزش قائل‌اند. افرادی که برای شخصیت شما ارزش قائل‌اند، چه یک تیم، کلاس، دانشگاه یا شغل باشد – این ارزشمندتر از عضویت یا بهترین بودن در هر چیزی است. در آنجا افرادی را خواهید یافت که نه‌تنها هم‌کلاسی، فارغ‌التحصیل یا همکار شما خواهند بود، بلکه دوستانی برای تمام عمرتان خواهند بود. دوستانی که شما را به‌خاطر خودتان دوست دارند، نه به‌خاطر برچسب معتبری که ممکن است داشته باشید یا نداشته باشید.
موفقیت با برچسبی که اکنون به آن دست می‌یابید یا نمی‌یابید تعیین نمی‌شود. یک بازیکن تیم B هنوز هم می‌تواند عضوی از یک تیم قهرمانی باشد. یک فارغ‌التحصیل دانشگاه محلی هنوز هم می‌تواند شغلی با شناخت و رهبری و موفقیت داشته باشد. او به دلیل تیمی که در آن بازی کرده، کلاس سطح بالاتر یا حتی شروع به تحصیل در دانشگاه به آنجا نرسیده است. پیداکردن افراد و شخصیت شما مسیر موفقیت آینده شما را تعیین می‌کند، نه تیم یا کلاسی که در آن هستید یا دانشگاهی که در آن تحصیل می‌کنید.
حس خودخواهی‌تان را فدای رسیدن به تصویر یک تیم یا کلاس یا مدرسه نکنید. در این فصل از زندگی، حتی مسابقات قهرمانی، همه تمرین‌هایی هستند تا شما را برای رویداد واقعی – پیروزی در زندگی – آماده کنند.
=====================
برای موفقیت لازم نیست در تیم «A» باشید
منبع: Her View From Home
